ویکی‌پدیا پروژه‌ای چندزبانه برای گردآوری دایرةالمعارفی جامع و با محتویات آزاد است. این پروژه (به زبان انگلیسی) از ژانویهٔ ۲۰۰۱ آغاز شده و اکنون ۶۷۶۲ مقاله به زبان فارسی (ایران و افغانستان) دارد.برای ورود به این سایت اینجا رو کلیک کنید.

يک مزرعه در امريکا در تدارک پرورش موزهايی با مزه توت فرنگی است !!! شركت چيكيتا اينترنشنال توزيع كننده مشهور ترين انواع موز در جهان ، اسپانسر اين طرح است. بر اساس اين گزارش اين تصور مي رود كه مردم جهان از خوردن موز خسته شده اند و در جستجوي طعم جديدي هستند. اين شركت معتقد است مزه توت فرنگي هاي قرمز و اشتها آور در قالب موز بسيار مورد توجه مشتريان قرار خواهد گرفت.

بنابر تحقيقات انجام شده در يکی از مراکز سرطان شناسی امريکا مصرف همزمان بروکلی(نوعی گل کلم)وگوجه در جلوگيری از ابتلا به سرطان پروستات اثر بيشتری دارد تا مصرف هر کدام از آنها به تنهايی.

نتيجه اين تحقيقات اين نظر را که مصرف ترکيبی از مواد غذايی اثر مطلوبتری در حفظ سلامتی را دارند تقويت مينمايد.براحتی ميتوانيد مصرف اين دو سبزی را در سالادی که به صورت روزانه ميل مينماييد بگنجانید.برای اطلاعات بيشتر اينجا کليک نماييد.

دست آقای مدیری درد نکنه که بازم مثل همیشه ما رو غافیگیر کرد.مهران مدیری رو میتونیم موفقترین طنز پرداز تلویزیون بدونیم.اما این موفقیت یه شبه به دست نیومده و شانسی هم نبوده در واقع موفقیت آقای مدیری به تجربه زیاد ایشون در این رشته بر می گرده که از اوایل دهه 70 شمسی و با کارهایی که از نوروز اون سالها شروع کردو به شکل نمایش های کوتاه بودند و بعد شکل نوین طنز داستانی به صورت سریال های شبانه که با استقبال عمومی مواجه شدند.بعد از اینکه طنز سریالی با اقبال عمومی مواجه شد افراد دیگه ای هم وارد این وادی شدند و شانس خودشون رو امتحان کردن که انصافا بعضی از اونها در این راه موفق بودن که یکی از اونها مهران غفوریان با مجموعه زیر آسمان شهر بود.اما بپردازیم به کار جدید آقای مدیری یعنی شبهای برره که چیزی فراتر از یک مجموعه فکاهیه و درواقع رسالت اساسی طنز که بیان مصائب و مشکلات و نابسامانی های جامعه است رو بیان میکنه.وی در این مجموعه و همچنین مجموعه های قبلیش حق بزرگی به گردن بازیگرهای درجه2 تلویزیون داره.حتما میگید چطور؟ خب میگم خدمتتون.یه کارگردان خوب میتونه با دادن نقش مناسب به یه بازیگر استعداد اونوشکوفا کنه که این هم به نفع خود بازیگره هم به نفع کارگردان.در موفقیت و جذابیت این مجموعه شکی نیست اما در این میان عده ای هستند که با بهانه های واهی خواسته یا ناخواسته می خوان ارزش این اثر رو پائین بیارن اما به لطف خدا موج مخالفت ها فروکش کرد و نتونستن از این کارشون نتیجه ای بگیرن.نهایتا برای آقای مدیری و تیم فعالشون موفقیت آرزو می کنم.

....................مهدی

                              من اينجا بس دلم تنگ است

                        و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است

                                      بيا ره توشه برداريم

                              قدم در راه بي برگشت گذاريم

                     ببينيم آسمان هركجا آيا همين رنگ است  

                                        شعر: مهدي اخوان ثالث

چگونه شرح دهم لحظه لحظه   خود   را           برای  این  همه   ناباور   خیال   پرست

رسیده ها  چه  غریب  و   نچیده   میفتد        به پای هرزه علفهای باغ کال پرست

به   شب  نشینی  خرچنگهای   مردابی          چگونه رقص  کند   ماهی  زلال  پرست

رسیده ام به کمالی که جز انالحق نیست         کمال  د ار   برای     کمال    پرست

این شعر از استاد محمد علی بهمنی است که در مقابل جو خفقان در زمان وی سروده شده.

چرا میخونی نظر نمیدی؟

جوات (يا به روايتی جواد) كلمه‌ای قديمی و صاحب يك فرهنگ خاص است. امكان توضيح اين فرهنگ وجود نداشته و شرق شناسان و جامعه شناسان بسياری در وصف آن سر به بيابان گذاشته اند، ولی نتوانسته‌اند تعريفی خاص برای آن بيابند. لذا ما در اينجا با ذكر يك مثال از اين فرهنگ آنرا به شما معرفی می‌كنيم:

شخص جوات، دارای يك پيراهن ميكروپيچ (نوع خاصی از پارچه پيج اسكن) به رنگ بنفش با يك شلوار خانواده (شلواری كه آنقدر گشاد و دارای پيله (پليسه) است كه يك خانواده 12 نفری داخل آن جاميگيرد) مشكی رنگ از جنس كرپ است. كمربند چرمی با يك سگك كه اندازه آن حداقل به اندازه يك پيش دستی يا نعلبكی بزرگ است. كفشهای چرمی پاشنه تخم مرغی (قيصری) كه پاشنه آنرا خوابانده، بدون جوراب. دسته كليد بزرگی به اندازه تمام كليدهای زندان اوين به كمك يك زنجيربه بند شلوارش وصل شده و در جيب شلوارش مقادير كافی اسلحه سرد از جمله پنجه بكس، چاقو ضامن دار (دسته زنجان)، تيغ، زنجير و ... در كنار يك عدد لنگ (دستمال يزدی) موجود است، كه البته لنگ گاهی آويخته به گردن، گاهی دور دست و گاهی در جيب اوست. يقه پيراهن او حداقل تا ناف باز است و دگمه ها فقط جنبه تزئينی دارند. ضمناً يقه پيراهن كاملاً چرك بوده و تقريباً سياه رنگ می‌باشد...

ساعت سيكو 5 بر يك مچ و مچ‌بند چرمی مشكی بر مچ ديگرش دارد كه زير آن اسم مريم، ليلا، محبوبه يا اسم دختر ديگری كه آخر معرفت و مرام بوده ولی نارو زده و رفته است، خالكوبی شده است. امتداد اين خالكوبی گاهی به روی دست و انگشتان و ساعد و بازو هم كشيده ميشود... در انگشتانش اغلب تعداد كافی انگشتر و در دستش يك تسبيح يازنجير نازك جهت سرگرمی موجود است. اغلب ريش ستاری و سبيل، يا سبيل چخماقی دارد، و در صورتی كه سبيلش تراشيده شود تا چند روز نميتواند به راحتی تعادل خود را حفظ كند. موهای او هميشه مرتب، چرب و پشت مويش تا پائين يقه‌اش بلند می‌باشد. روی صورت و دستهای اين شخص اغلب جای چند بخيه مشاهده می‌شود. يك زنجير طلا كه به آن بر حسب سليقه يك آويز با طرح شمشير، اسم يك دختر، يا هر چيز ديگری متصل است به گردن دارد. يك طرف سينه او قلنبه است چون در جيب پيراهنش يك پاكت سيگار خفن از جمله سيگار مگنا دارد.

اين قبيل افراد اگر سوار سی‌جی‌125 نباشند، اكثراً در يك دستگاه خودرو با مشخصات ذيل مشاهده می‌شوند: اين خودرو اغلب يك پيكان مدل قبل از 52، بدون تصادف و رنگ خوردگی، به رنگ سبز يشمی، قرمز جگری يا پيكان جوانان ليمويی و اخيراً گاهی پيكان صفر سفيد يخچالی ميباشد، معروف به Full Javaad Sysytem.

معمولاً كمك فنرها خوابيده و خودرو روی زمين ميخزد، درها كاملاً رگلاژ و با يك اشاره كوچك بسته می‌شوند، تعداد زيادی آينه در آن كار گذاشته شده، كه حد اقل آن عبارت است از: آينه‌های استاندارد خودرو، دو عدد آينه بغل محدب، يك آينه محدب عريض (50 سانتيمتری) در وسط، دو عدد آينه در طرفين داشبورد در داخل، دوعدد آينه روی گلگيرها، دوعدد آينه گرد محدب كوچك در دو گوشه بالای شيشه جلو. يك عدد كله عروسك كه قبلاً داده اند منزل (عيال محترم، همسر آقای جوات!) آنرا آرايش كند آويزان است. علاوه بر اين كله، اشيای زياد ديگری نيز در اين آويزگاه به چشم می‌خورد از جمله يك قرآن كوچك، انواع اشيای فلزی زينتی و اخيراً انواع بوگير و خوشبو كننده اتومبيل. همچنين در دو طرف شيشه جلو، و سمت چپ شيشه عقب، انواع پرچمهای كوچك و تبليغاتی شركتهای اتومبيل‌سازی، و پرچمهای كشورهای مختلف زير هم رديف شده‌اند. لازم به ذكر است كه تودوزی اين خودرو فابريك بوده و روی آن يك روكش كرك‌دار به رنگ مشكی كشيده شده است.

جلوداشبورد و قسمت داخلی دربها از جنس چوب و فابريك كارخانه‌ای می باشد. اين چوبها هميشه پارافين زده، براق و تميز هستند. در بخش داخلی دربها، جائيكه شيشه بالابر نصب شده، تمام سطح از يك نايلون محكم و بيرنگ يا آبی كمرنگ پوشيده شده و زير آن عكسهای انواع هنرپيشه‌های هندی، راكی، آرنولد و ... موجود است. روی درب جاسيگاری جلو(كه بالای ضبط قراردارد) يك عكس عروس و داماد(عكس عروسی آقای جوات) نصب شده كه اگر مرد غريبه سوار شود درب جاسيگاری را باز می كنند تا عكس اندكی رو به پائين شده و توسط نامحرم ديده نشود... كليد كوچكی روی درب داشبورد موجود است (كليد داشبورد) كه يك جاكليدی مناسب و حجيم به آن آويزان می‌باشد.

سيستم صوتی اين خودرو از نوع دالبی استريو می باشد. ترجيحاً سونی 56، (سونی 60 ساخت بازار مشترك و ارزان قيمت‌تر است) يا در صورت وجود امكانات مالی، يك سيستم CD CHENGER در صندوق عقب. به هر حال چهار عدد باند بزرگ (معروف به خربوزه‌ای)، دوعدد در زير شيشه عقب و دو عدد داخل دربهای جلو، يك ساب ووفر زير شيشه عقب، و دو عدد تويتر كوچك در دوطرف بالای شيشه جلو. در صورت امكان نوار گوپس گوپس، نواری كه فقط صدای سنج از آن شنيده شود، يا جواد يساری  هم شنيده شده است. دو عدد بوق بنزی و دو عدد پروژكتور بسيار قوی جلوی خودرو نصب شده است. توجه داشته باشيد كه شخص جوات بسيار نسبت به خودروی خود حساس و غيرتی بوده و آنرا بالاتر از ناموس خود می‌داند.

رفته بودم سر حوض

تا ببينم عکس تنهايی خود را در آب

آب در حوض نبود

سهراب سپهری

حلاج شهرم که کسی نمی داند که زبانم چيست؟

که دردم چيست ؟

که عشقم چيست ؟

که دينم چيست ؟

که جنونم چيست ؟

که فغانم چيست ؟

که سکوتم چيست ؟

دکتر علی شريعتی